پھلاں دی کیاری
ملک حنیف دے کلام وچ درد ہجر ،فراق تے دکھاں دی کٹاری جگہ جگہ نظر اوندی اے۔جیویں کہ کتاب دا ناں ’’دکھاں دی پنڈ‘‘ رکھیا گیا اے۔دکھ ،دردتے قضیے سارے کلام وچ کھلرے پئے نے۔
تیرے ہجر دیاں میں سر تے
کنیاں بھاریاں پنڈاں چائیاں
جدائی دا ذکر وی کئی تھاواں تے بڑے سوہنے انداز نال پیش کیتا گیا اے
ہن محبوب کدی نہیں ملدے
پئی جدائی سالاں والی
محبوب دے ملن دی آس امید دے پھل تازے نیں،بڑے حوصلے نال آکھدے نیں۔
آخر سجن ملسی آ
کجھ دیہاڑے ہور وی تگ
حالات حاضرہ دی جھلک وی نظر اوندی اے تے پتا لگدا اے بھئی شاعر ماحول تے سیاست توں بے خبر نہیں۔
نویں پاکستان دا نعرہ
ویکھو تیل تے تیل دی دھار
مہنگائی توں عوام بڑی پریشان ایں تے غریب تے مزدور لوک بیچارے مہنگائی دے بارے ہی سوچاں سوچدے رہندے نیں۔
کیوں مہنگائی دا رونا روئیے کوسیے کیوں حکومت نوں
روٹی جے کر پکدی ہوے سوہنی پنج ست جیاں دی
مولی دھانے تے گنگلو گاجراں ایسیاں شیاں نے،جنہاں دی پنجاب دے وچ کوئی تھڑ نہیں۔سبزی ترکاری لیندیاں ہویاں چٹی سفید مولی تے ساوے کچوچ دھانے دوکاندار اینویں ہی ہتھ پھڑا دیندے سن تے ہن کی حال اے۔
مولی دھانے مہنگے ہو گئے
زور دیاں مہنگایاں ہویاں
پنجاب دی ثقافت دے جلوے وی نظر اوندے نے۔
پنڈاں اندر نہیں اے رونق ،رکھاںا تے شریہاں دی
لسی چاٹی والی مکھن ،نہیں خوشبو اے گھیاں دی
انج تاں ہر قسم دے موضوع اہناں دے کلام وچ ملدے نے،پر خاص طور تے درد وچھوڑا تے تصوف اے۔
ب بندوق چلا غماں دی آپ گیوں کتھ جائی اوئے
نین وکھا نشیلے کجلے اگ برہوں دی لائی اوئے
ہجر فراق تے وچھوڑے اندر...
The founder of Khānqāh-e-Chohar Haripur (Qādriya Silsilah) was Khwāja Muhammad Abdul Rahman Chohārvi (1840-1924), who born in Chohar, a village in Haripur District (Pak). Khwāja Muhammad Mehmood ul Rehman (1907-1986) was the Khalīfa and successor of Khwāja Abdul Rehman Chohārwi. After the demise of his Sheikh, he remained benefiting people by connecting them to Allah and ingraining the love of Allah in their hearts. After his death the new Sheikh of Khānqāh-e- Qādriya Chohar was Khwāja Muhammad Ṭayyab ul Rehman (1935-1995). Khwāja Muhammad Ahmed Rehman is the Fourth Khalīfa after Khwāja Abdul Rahman Chohārvi. Khwāja Muhammad Ahmed Rehman is the son of Khwāja Ṭayyab Rahman. In 1995, he was appointed the successor of his father Khwāja Ṭayyab Rahman.
The demand of mobile technology is growing with the passage of time and various operating
systems with multiple versions are already available in the market. Moreover, there is huge influx
of mobile applications to the market. To ensure the quality of these apps, an appropriate Software
Development Lifecycle (SDLC) is needed. The current software development processes are not
appropriate for developing mobile apps, primarily, due to inherent complexities of these apps.
Therefore, instead of using the conventional SDLC models, there is a need to come up with a new
model that could lead to a successful mobile app development. In this research, a Hybrid Agile
Development Model (HADM) is proposed for the development of high quality mobile apps. The
proposed model minimizes the occurrences of bugs during mobile apps development that are
normally handled at the later stages. The reason for developing HADM is its simplicity and
highly responsive nature. In order to validate the proposed model, a survey was conducted to get
expert opinion from different software development organizations and professionals. Results
show that 52 (86.6%) out of 60 experts were in favour of (HADM) with their highest preference,
4(6.6%) experts were not sure about the model validity and only 4 (6.6%) experts went against
the model